11 juni 2009 door Ab Bertholet
Categorie Ab Bertholet
‘Ek begriep det net! Ik begrijp dat niet! Hoe weet je nou dat iets iets is?’ Dat vroeg Sanne Wallis de Vries zich af in haar voorstelling ‘Stuk’. Het ging om de vraag of een paar Nikes duur of juist goedkoop waren.
Hoe weet je nou dat iets iets is? Wanneer is een meubelstuk met poten een tafel en wanneer een kruk? Kun je één kenmerk noemen dat een koe tot een koe maakt en haar van alle andere levende wezens onderscheidt? Wat maakt iemand die hardloopt tot een marathonloper? Even los nog van de vraag wat hardlopen dan precies is en wat het onderscheid is met joggen en trimmen.
Wanneer ben je een marathonloper?
Op dit moment train ik voor de marathon van Berlijn, die ik samen met Haile Gebrselassie en nog 39.998 anderen op 20 september wil gaan lopen. Haile gaat voor zijn derde WR, ik voor mijn tweede PR. Het eerste liep ik tijdens mijn eerste marathon in 2005, het tweede is nog onzeker.
Tussen mijn eerste en mijn tweede marathon zitten vier jaar van pieken en dalen, van vallen en opstaan. Van sukkelen, dribbelen en draven. En weer sukkelen. En ineens dit voorjaar weer snelle tijden op de 10km en de halve marathon. De vooruitzichten zijn goed, maar wat antwoord ik als iemand (of mijn alter ego) me vraagt of ik een marathonloper ben?
Hailes status als marathonloper is boven elke twijfel verheven, maar mijn eigen status wil nog wel eens ter discussie staan. Voornamelijk bij mezelf. Wanneer ben je een marathonloper? Als je minstens 1 marathon hebt uitgelopen, of meerdere, of minstens X? Of mag je jezelf ook zo noemen als je van plan bent om er een te gaan lopen of ervoor traint?
Al die randvoorwaarden
Eerlijk gezegd zit mijn twijfel niet echt daar. Ik ben een ervaren loper en heb een beetje ervaring met de marathon. Mijn twijfels zitten in al die randvoorwaarden die de marathon zo anders maken dan alle afstanden eronder. Welk doel en welke streeftijd moet ik kiezen? Welk schema past daarbij en hoe combineer ik dat met mijn werk en privéleven?
Hoe serieus stem ik mijn dagelijkse slaap-, eet- en drinkgewoonten af op het gewenste doel? Hoever ga ik met het aanschaffen van allerlei functionele en disfunctionele gear & gadgets? Wat ga ik allemaal aan sportdranken, energybars, gels, tabletten uitproberen om tijdens de marathon zelf niet aangewezen te zijn op de basische sportdrank die de organisatie verstrekt, maar die in Nederland niet te krijgen is?
Als ik die vragen allemaal beantwoord kan ik niet anders dan concluderen dat ik braaf heb geluisterd naar het motto dat Nike afgelopen jaar op de Damloop-shirtjes liet drukken: Get addicted! Als ik het niet al was, ben ik het nu. Een marathonloper is misschien wel gewoon iemand die zich heel serieus een aantal maanden lang voorbereidt op die grote dag. Die er veel voor doet, maar er ook vanalles voor laat.
Een beeld om te koesteren
Een marathonloper zijn is vooral ook een kwestie van zelfbeeld. Je bent het als je je zo voelt. Ongeacht het aantal trainingskilometers die je per week loopt of de eindtijd die je weet neer te zetten. En het aardige is dat je als marathonloper altijd als je eigen held over de finish komt, al zou je Haile nog geen kilometer bijhouden. Daarom is het zo mooi om het beeld van jezelf als marathonloper te koesteren.
Ab Bertholet is behalve hardloper tekstschrijver, communicatieadviseur en -trainer. Hij is gespecialiseerd in online communicatie.